اکتبر 20, 2011

و چای دغدغه ی عاشقانه ی خوبی است . . .

Posted in ادبیات, دلخوشی های الکی ! در 07:46 توسط سبحان محمدیان

چای را هیچ گاه داغ ننوشید،
دهان شما گرمای بیش از حدش را تاب نخواهد آورد،
اگر هم بیاورد، در حد یک هورت کوچک خواهد بود،
برای احساس حجم حال جا بیار ِ چای، همیشه اجازه دهید چایتان اندکی ولرم شود،
اعتدال همیشه خوب است،
حتی برای فنجانی چای . . .

.

3 دیدگاه »

  1. نگار said,

    خوووووووووووووووووووووبه و درست

  2. پویا said,

    سلام

    در این‌که اعتدال همیشه خوب است؛ شکی ندارم.

    اما در مورد چای، عجالتاً با شما موافق نیستم.

    چون همیشه دوست داشتم و دارم که چای را داغ‌داغ بخورم.

    بگذریم از سرطان مری و …

    اما خدائی‌، باید حس
    ذوب‌شدن قند را توی معده
    تجربه کرد

    • آخه داستان اینجاست که ما نه که چای رو تلخ می خوریم و با تلخیش زلف گره می زنیم، چندان حسی نسبت به قند نداریم،
      ما را لمس حجم چای از داغی آن خوش تر . . .
      همانگونه که فرموده اند : » ما را نگه چشم تو از چشم تو خوش تر | بادام صفای گل بادام ندارد . . . «


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: