مارس 15, 2010

دشمنانی دانا یا دوستانی نادان ؟!

Posted in منم بعضی وقتا جدی می شم !, سیاست به ما چه !! tagged , , , در 21:09 توسط سبحان محمدیان

بیش از یک سال از راه اندازی تلویزیون فارسی بی بی سی می گذرد و این رسانه توانسته است در این مدت کوتاه جایگاهی قابل قبول در میان مخاطبان فارسی زبان خود کسب کند ، واکاوی این موفقیت می تواند ایرادات رسانه های داخلی و سیستم مدیریت افکار عمومی حاکم بر ایران را به روشنی به کلیه فعالین عرصه ی رسانه بنمایاند ، شاید در آینده ای نه چندان دور در قالب مجموعه مقالاتی به بررسی این عملکرد پرداختم ، اما نکته ای که در این پست قصد صحبت پیرامون آن را دارم چندان به این موضوع بی ارتباط نیست .

یک یا دو ماه پیش به طور اتفاقی بخشهایی از برنامه ی دیروز – امروز – فردا را که از شبکه ی سوم تلویزیون دولتی ایران پخش می شد به نظاره نشستم ، درست خاطرم نیست میهمانان این برنامه چه کسانی بودند اما در بخشی از برنامه قسمتهایی از صحبت های آقای خامنه ای را پخش کردند که می گفتند : دشمن در کمین است و دندان تیز کرده ، من اینها را می بینم ، اما چه کنم که برخی نمی بینند » ( من نقل به مضمون کردم ، عین جملات خاطرم نیست ) شاید بسیاری حکومت ایران را متهم کنند که مدام در حال خلق دشمنانی فرضی است و همیشه سعی بر این است پای یک دشمن در میان باشد ، اما اگر کمی واقع بینانه به اتفاقات اطرافمان نگاه کنیم ملاحظه می کنیم نظام حاکم بر جهان به این شکل است که در این آشفته بازار هر کسی به فکر منافع خودش باشد ، حال زمانی این منافع با منافع دولتی هم سو است و زمانی هم در تضاد ، تلاش یک دولت یا حکومت در جهت کسب منافعش را نمی توان دشمنی نامید اما به هیچ وجه نمی توان منکر این قضیه شد که همانطور که ایران در برخی کشورها مانند فلسطین و لبنان اقداماتی در جهت منافعش می کند ، کشورهای بسیاری نیز قصد اعمال سلیقه در مدل حکومتی ایران دارند.

بخش عظیمی از جامعه ی کنونی ایران علیرغم سیاست زدگی چندان سیاسی نیستند ، اما عملکرد نادرست قسمتهایی از حاکمیت بویژه قوه ی مجریه که مسئول تامین نیازهای روزمره ی مردم است باعث شده است تا نارضایتی به شکلی باور نکردنی در افکار مردم رخنه کند و به این مجموعه اضافه کنید عدم شناخت رسانه و ناتوانی در مدیریت افکار عمومی را .

نباید فراموش کرد که یک جامعه را افراد الیت و نخبه ی آن به رشد و شکوفایی می رسانند ، حال آنکه تمام تلاش رسانه های داخلی بر مدیریت بخشهای نا آگاه جامعه استوار بوده است و این امر در بلند مدت حاکمیت را با خلا نیروی انسانی متخصص و به تبع آن افزایش نارضایتی ها مواجه خواهد کرد که با توجه به روابط نه چندان حسنه ی ما با دنیا مشکلات بیشتری را برای ایران به همراه خواهد آورد،از طرفی در جو کنونی با ایراد اتهامات متعدد به افرادی که توانایی هایی هرچند کوچک برای کمک به برون رفت از بحران دارند حلقه ی دوستان حکومت روز به روز تنگ تر و تنگ تر می شود و با دشمن تراشی های داخلی قدرتهای خارجی برای اعمال تصمیم بیشتر بر سرنوشت مردم ایران راغب تر می شوند.

هنوز هم می توان از بروز مشکلات بزرگ تر جلوگیری کرد، سخت است اما شدنی است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: