مارس 28, 2010

مشروعیت یا مشروعیت ؟!

Posted in منم بعضی وقتا جدی می شم !, سیاست به ما چه !! tagged , , , , , , , در 04:32 توسط سبحان محمدیان

جمعه شب نتایج رسمی انتخابات عراق پس از گذشت نزدیک به سه هفته از زمان برگزاری اعلام شد و ائتلاف العراقیه توانست با تنها 2 کرسی اختلاف عنوان برنده ی این انتخابات را از آن خود کند ، نکته ی حائز اهمیت در این انتخابات جدا از پیشتازی ائتلافی متشکل از سنی ها و شیعیان سکولار به رهبری ایاد علاوی ، جایگاه سومی بود که ائتلاف ملی عراق با 71 کرسی از آن خود کرد ،رهبری این ائتلاف که متشکل از احزاب تندروی متمایل به ایران است را سه گروه مجلس اعلاي اسلامي عراق به رهبري» سيد عمار حکيم»، جريان اصلاح به رهبري «ابراهيم جعفري»و جريان صدر به رهبری «مقتدا صدر» برعهده دارند.

پیش از برگزاری انتخابات عراق بسیاری از سیاسیون از نفوذ روز افزون ایران در عراق با در نظر گرفتن فرض پیروزی ائتلاف ملی عراق ابراز نگرانی کرده بودند و می توان گفت کمتر تحلیل گری شانسی برای ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی قائل بود اما اکنون با پیشتازی این ائتلاف سکولار نشانه هایی از تغییرات در نگرش مردم کشور های منطقه به مقوله  ی سیاستِ دینی مشاهده می شود .

هرچند نوری المالکی، که او نیز گرایشاتی نسیت به ایران دارد ، در مورد نتایج انتخابات اعلام تردید کرده و خواستار بازشماری آرا شده است اما با در نظر گرفتن قطعی بودن نتایج انتخابات پارلمانی در عراق ، سوالی که مطرح می شود این است که به فرض ائتلاف ایاد علاوی با سایر گروههای راه یافته به پارلمان عراق و کسب پست نخست وزیری  آیا دولت علاوی با گرایشات سکولار مشروع خواهد بود یا خیر ؟!!

در کشور ما نیز برخی اعتقاد دارند که حاکمان مشروعیت خود را از خدا کسب می کنند نه از رای مردم ، پاسخ به این پرسش نیاز به شرح معنای کلمه ی مشروعیت در ادبیات سیاسی دارد ، بدون شک یکی از ویژگی هایی که یک دولت یا حکومت برای اداره ی جامعه می بایست دارا باشد مشروعیت است اما مشروعیت به چه معناست ؟!

نگرشی وجود دارد که مشروعیت را مشتق شده از کلمه ی شرع می داند و در نتیجه سیاست در بستر دین را لازمه مشروع بودن حاکمان می داند ، اما معنی اصلی مشروعیت که لازمه ی توفیق شخص یا گروهی برای اداره ی یک جامعه است ، مشروعیت به معنای قانونی بودن و بر حق بودن و در واقع ترجمه ی واژه ی Legitimacy  است ، بدین معنا که یک حکومت برای آنکه بتواند جامعه ای را اداره کند نیاز به مقبولیت از جانب مردمانش دارد ، اگر ایاد علاوی بتواند با سایر گروهها ی راه یافته به پارلمان عراق ائتلاف کند و بیش از  163 کرسی را در این ائتلاف جای دهد و نخست وزیر عراق شود به اعتقاد بنده شاهد تغییرات وسیعی در سایر کشور های منطقه بویژه ترکیه و ایران خواهیم بود.

هر چند جمله ی قلب شده ای از شهید آیت الله مدرس در اذهان ما جای دارد که ما را حتی از اندیشیدن به جدایی دین از سیاست بر حذر می دارد اما شاید آینده ی عراق سکولار بتواند تجربه ی خوبی از توفیق یا عدم توفیق یک حکومت سکولار را برای ما ترسیم کند .

ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی

پ . ن : دیروز در یکی از سایت ها خوندم به نقل از یک وکیل عراقی نوشته بود خود ایاد علاوی به واسطه ی اینکه مادرش لبنانی است و عراقی نیست بر اساس قانون اساسی عراق نمی تواند نخست وزیر این کشور بشود ! همینطوری کلاً !! راست یا دروغش گردن خود طرف

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: