ژانویه 19, 2011

بوی عیدی

Posted in منم بعضی وقتا جدی می شم !, موسیقی, رسانه tagged , , , در 08:24 توسط سبحان محمدیان

دو سال پیش، یک مجموعه  مستند رادیویی به اسم » بازدید » برای رادیو ایران ساخته بودم که در خلال برنامه ی بوی عیدی – که من نویسندگیش رو بر عهده داشتم- پخش می شد، به جرأت می گم بوی عیدی یکی از بهترین های رادیو در این چند سال بود، برنامه ای که در اسفند ماه 87 روی آنتن رفت و کلاً به موضوعات مرتبط با عید می پرداخت.

در ادامه می تونید قسمت اول از سری دوم بازدید رو گوش کنید . . .

.

پ. ن : دو سه هفته پیش یکی از همکاران رادیو ایران رو دیدم، گفت: » دارم یه سری مستند رادیویی می سازم، کسی رو میشناسی برام بنویسه ؟! » ، گفتم: » اگه منظورت منم که خب چند جا درگیرم نمی رسم ولی راستش یه ساعت دیگه جلسه ای دارم که توش چند تا از نویسندگان خوب مطبوعات هستن، من بهشون می گم، اگه کسی خواست همکاری کنه بهت خبر می دم»، بعدش پرسیدم برآورد نویسندگی – یعنی همون حق التحریر – برنامه ت چقدره ؟! ، گفت : «خودت می دونی دیگه، رادیوئه، برنامه ای 3 هزار تومن» ! ، و این یعنی با احتساب هفته ای یه برنامه که در مجموع می شه چهار تا برنامه در ماه، به یک نویسنده ی زبده، ماهی 12 هزار تومن دستمزد می دن . . .

مارس 19, 2010

اتمام سال 88 رو تسلیت عرض می کنم!

Posted in منم بعضی وقتا جدی می شم !, ایرانیزه شدن ! tagged , , در 14:06 توسط سبحان محمدیان

امسال از اون دست سالایی بود که تو زندگی هر کسی ممکنه یه دفعه اتفاق بیافته ، مثلاً شما چند نفر رو میشناسید که تو عمرشون 2 تا سال 88 دیده باشن ؟!! قصد روده درازی دارم منتهی چون در نهایت تشلّش یه وری افتادم رو تختم و دارم وبگردی می کنم تمام اعضا و جوارحم درد گرفته ، واسه همینم خیلی نمی تونم بنویسم ، اما بهار خوبه ؟!!! آره ولی به شرطی که مردم یهو انقده معمولی نشن ، آخه من نمی دونم چه کاریه تا سال تموم می شه همه یادشون می افته خونشونو تمیز کنن ، چه کاریه که طرف ماه به ماه به فک و فامیلش سر نمی زنه ولی تا عید میشه با یه من خنده ی الکی پا میشه می ره خونه ی فک و فامیل اونم تازه نه واس خاطر اینکه دلش تنگ شده باشه و الان وقت پیدا کرده ، صرفاً واس خاطره اینکه رسمه !!! ای گند بگیرن هر چی رسمه این ریختیه !! من نمی گم این چیزا خوب نیست اما چه ایرادی داره که تو تموم سال وجود داشته باشه ، حالا دوباره یه عده از خدا بی خبر می خوان بگن که اوضاع اقتصادی مردم خرابه و دولتم هی داره به بولیوی و گامبیا و زامبیا و زولبیا و بامیا وام قرض الپس نده می ده و تازه کل بودجه ی اون حزبه که تو لبنانه رو اینا دارن تامین می کنن و فلسطین هم صحرای نوادای ایرانه و پول عرق سگیه چاوز هم از محل درآمدهای دولت حاصل از آزاد سازی یارانه ها ردیف بودجه داره و هزار تا مسخره بازی دیگه ، ولی باور کنید ماهی یه تلفن دو دقیقه ای به فک و فامیل به هیچ کجای هیشکی فشار نمیاره ، یا مثلاً یه پیامک یا چه می دونم یه ایمیل ، در هر صورت بازم عید شد و من باید بشنم کنداکتور ببندم ببینم با چه لطایف الحیلی می تونم حال و هوای مسخره ی یه عید دیگه رو تحمل کنم !

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: