نوامبر 5, 2010

گاه

Posted in منم بعضی وقتا جدی می شم !, دلخوشی های الکی ! tagged در 02:14 توسط سبحان محمدیان

در همه جهان «گاه» پیش می آید زمانی ،
«گاه» دست می دهد مکانی،
و «گاه» جمع می شوند عزیزانی ،
که آسوده ای از آن «گاه» ،
که دلت خوش خوشان است از آن «گاه» ،
که قدر نفس هایت را می دانی در آن «گاه» ،
و این همه ، و این ضربان ثانیه های دوست داشتی ،
لحظه های خاطره شونده ،
تو را خوش می کند از حیاتت ،
که هستی ،
که هستند ،
همان عزیزان در همان گاه . . .

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: